Türk Edebiyatını Ne Yana Yaslamalı? Nihal Atsız'ın Milli Kanonu

Bu makale, Nihal Atsız’ın Türk Edebiyatı Tarihi’ni millî kanon inşasına yönelik siyasal bir müdahale olarak okuyarak, edebiyat tarihinin İslam öncesi Türk geçmişini ırk temelli Türkçü-Turancı milliyetçiliğin estetik ve siyasal dayanağına nasıl dönüştürdüğünü inceler.

Makale Hakkında

Bu makale, Nihal Atsız’ın Türk Edebiyatı Tarihi’ni yalnızca bir edebiyat tarihçiliği çalışması olarak değil, millî kanonun kuruluşuna yönelen ideolojik ve siyasal bir müdahale olarak ele alır. Çalışma, Atsız’ın Mehmet Fuat Köprülü’nün açtığı Türkoloji hattını devralmakla birlikte, bu hattı İslam öncesi Türk geçmişini sahih ve özsel bir millî kimliğin arı kökeni olarak kuran daha radikal bir doğrultuya taşıdığını ileri sürer. Atsız’ın tarihsel dönemlendirmesi, dil anlayışı ve millî kahramanlara atfettiği kurucu işlev aracılığıyla edebiyat tarihi, tahayyül edilen kadim bir geçmiş ile Türkçü-Turancı bir siyasal gelecek arasında süreklilik kurmanın aracına dönüşür. Makale böylece, Atsız’ın edebiyat tarihçiliğinin siyasal düşüncesinden ayrı okunamayacağını; inşa ettiği kanonun ırk temelli milliyetçiliği etkili anlatısal ve estetik simgelere dönüştürerek Türkiye’deki milliyetçi tahayyüller üzerinde kalıcı bir iz bıraktığını gösterir.

Katkı

• Nihal Atsız’ı milli kanon oluşumu tartışmaları içinde yeniden konumlanmak.
• Atsız’ın edebiyat tarihçiliğini ideolojik bir pratik olarak okumak.
• Irk temelli milliyetçiliğin estetik gücünü açıklamak ve sorgulamak.