Turkey

Bu bölüm, Türkiye’yi askerî, ekonomik ve sembolik nüfuzu kayda değer ölçüde artmış; ancak bölgesel liderlik iddiası iç kırılganlıklar ve ihtilaflı bölgesel düzen tarafından sınırlanmış melez bir bölgesel güç olarak ele alır.

Bölüm Hakkında

Bu bölüm, Türkiye’nin günümüz bölgesel siyasetindeki konumunu, kitabın egemenlik-sonrası yaklaşımı çerçevesinde yeniden değerlendirir. Türkiye’nin ihtiyatlı, Batı yönelimli ve statükoyu gözeten bir aktörden; askerî güç, ekonomik nüfuz araçları, kalkınma girişimleri, enerji diplomasisi ve medeniyetçi anlatıları farklı sahalarda seferber edebilen iddialı bir bölgesel güce dönüşümünü izler. Bölümün temel savı, Türkiye’nin büyük güç ile küçük devlet arasındaki geleneksel ikili sınıflandırmaya sığdırılamayacağıdır: Türkiye, egemen ve farklı alanlarda etkili bir nüfuz üretebilen, buna karşılık bu görünürlüğü kalıcı bir bölgesel liderliğe dönüştüremeyen melez bir bölgesel güçtür. Çalışma, bu savı askerî kapasite ve bölgesel müdahaleler, ekonomik nüfuz ve stratejik erişim, fikrî ve kültürel etki ile çok taraflı diplomasi boyutları üzerinden geliştirir. Aynı zamanda ekonomik kırılganlık, demokratik gerileme, bölgesel rekabet ve jeopolitik aşırı yayılmanın Türkiye’nin güç projeksiyonuna getirdiği sınırları ortaya koyar. Böylece Türkiye, bölgesel siyasetin birçok alanında etkili ve görünür olan, fakat hiçbirinde hegemonik bir konum tesis edemeyen bir güç olarak belirir.

Katkı

• Türkiye’yi hibrit bir bölgesel güç olarak kavramsallaştırmak.
• Bölgesel nüfuzun çok boyutlu yapısını göstermek.
• Bölgesel liderliğin sınırlarını açıklamak.