Eski Rejimin Meşruiyeti: 17. Yüzyıl Osmanlı Nasihatnameleri Üzerine Siyasal Bir İnceleme

Bu kitap, 17. yüzyıl Osmanlı nasihatnamelerini, meşruiyet ve siyasal düzen üzerine farklı tasavvurların dile getirildiği çoğul bir siyasal dil olarak yeniden yorumlar.

Kitap Hakkında

Bu kitap, Osmanlı nasihatname literatürünü yalnızca ahlaki öğütler vermeye yahut idari bozulmalara çare aramaya yönelik metinlerden ibaret görmez; onu, meşruiyete ilişkin farklı iddiaların formüle edildiği bir siyasal dil olarak ele alır. Kitabın temel savı, nasihatname başlığı altında toplanan metinlerin ortak bir nasihat, düzen ve ıslahat söz dağarcığını yinelemekle yetinmediği; siyasal otoritenin niteliği ve toplumsal hiyerarşinin dayanakları konusunda birbirinden ayrışan tasavvurlar geliştirdiğidir. Bu sav, Kâtip Çelebi’nin Düstûrü’l-Amel li-Islâhi’l-Halel’i, Koçi Bey’in Risâle’si ve Veysî’nin Hâbnâme’si üzerinden geliştirilir. Bu üç metnin karşılaştırmalı okuması, Osmanlı nasihatname literatürünün iç çoğulluğunu ortaya koyarken, nasihatnamenin meşru yönetimin dayanaklarını tartışmaya açan bir siyasal düşünce alanı olarak işlediğini gösterir.